Posts in vrije geboorteverhalen
Gedroomde vrije watergeboorte na een keizersnede

Wauw, wat een heftige, maar intens mooie en vrije geboorte is dit geweest. Het grootste gedeelte waren we met zijn tweeën, als enorm krachtig team. En daarna met een verloskundige, zo vol vertrouwen, dat zij zonder interventies mij mijn lichaam liet volgen. Ik kan nog steeds niet geloven dat dit mijn bevalling is!! Nog mooier dan ik had durven dromen...!

Read More
'Luisteren naar je lichaam is zo belangrijk'

Hoewel ik graag lang zwanger wil zijn had ik nooit verwacht de uitgerekende datum echt te passeren. De dagen gaan voorbij en er is nog steeds geen baby. Met de verloskundige maken we fijne afspraken, maar steeds meer bekruipt me een gevoel dat dit kindje niet meer ‘vanzelf’ gaat komen.

Read More
'Aan het einde van een perswee geef ik toch mee, ik kan niet anders'

‘Het voelt alsof mijn lichaam geen stofjes aanmaakt om de pijn te verzachten. Ik sta ook nog erg open, in contact met mijn kindjes. Ik voel dat als ik kies voor mijzelf, dus in alle rust baren, de pijn minder zal zijn. Ik kies voor de pijn, zodat we als compleet gezin deze ervaring kunnen hebben. ‘

Read More
'Ik wist dat ik gewoon normaal vaginaal kon bevallen'

Ineens komt Ivar's stuit er helemaal uit en floept niet meer terug. De aanmoediging en blijdschap om mij heen is groot. In een vloeiende beweging vallen de billen en benen naar buiten. Ik voel Ivar helemaal naar beneden glijden... Ivar wordt tot aan zijn nekje geboren. Ik blijf zo lang mogelijk persen, maar mijn wee is op.

Read More
'Ik laat het gebeuren en volg mijn lijf'

Ik zoek verloskundigen die bekend staan om het werken buiten de protocollen en we wisselen van gedachten. Daarnaast heb ik verschillende gesprekken met mijn eigen verloskundigen. Ik probeer zoveel mogelijk informatie te verzamelen. Het is een emotionele achtbaan, waarbij het veel vraagt om bij mezelf te blijven en niet mee te gaan in de angst die meermaals toch wordt aangeraakt.

Read More
De vrije geboorte van een reizende familie - deel 1

We begonnen ons inmiddels een beetje als Maria en Jozef te voelen, op zoek naar een herberg... En tegelijkertijd wisten we bijna zeker dat we nu hier moesten zijn; bijna, want de angst was er nog steeds ("Wat zijn we aan het doen? We staan op punt om een baby te krijgen en we weten niet eens waar..."). Dus elke ochtend weer spraken we onze angsten uit…

Read More
De bevalling die al mijn dromen overtrof

Ik heb nog steeds mijn ogen dicht om goed bij mezelf te kunnen blijven. Dan zegt de verloskundige: ‘Kijk eens, pak het eens, kijk eens Esther, kijk eens.’. Omdat ik mijn naam hoor, open ik mijn ogen en zie daar het lichaam van mijn baby geboren worden onder water! Vol verwondering en ontzag roep ik ‘Ah!’ en daar floept het lijfje het water in.

Read More
Ongepland unassisted: moeiteloze bevalling op de vloer van de douche

Terwijl ik de ene oerkreet na de andere uitschreeuwde, was mijn man bezig met het bad opzetten. Ik heb hem tussen de weeën door nog 1 keer geroepen, maar door de luchtpomp heeft hij mij nooit gehoord. Tot hij de pomp even had uitgezet om een ander gedeelte op te blazen. Toen hoorde hij niet mij, maar een baby.

Read More
Meconium en schouderdystocie en toch een rustige thuisbevalling (na een eerdere minder positieve bevalervaring in het ziekenhuis)

Aangezien ik geen weeën meer heb en het lijfje niet verder komt vraagt de verloskundige mij op handen en knieën te gaan zitten. Ik draai me binnen enkele seconden om (wat erg makkelijk gaat in bad) en weet hoe laat het is. Er zal vast sprake zijn van de complicatie schouderdystocie…

Read More
In het ziekenhuis hurkend op bed bevallen

De verpleegkundige van het ziekenhuis stelde het bed voor. De verloskundige heeft dat verboden tenzij ik dat zelf wilde. Ze stelde voor het bevalbed om te bouwen naar een soort reuze baarkruk (dus bovenkant helemaal rechtop, middenstuk horizontaal en het benenstuk verticaal). Dit geprobeerd en het voelde goed. Kort hierop kreeg ik persdrang.

Read More